Firma Cadilac Gage Company z Detroit, Michigan rozpoczęła prace nad swoim samochodem pancernym z napędem an cztery koła na poczatku lat 60-tych XX wieku. Pierwsze prototypy od razu testowano na poligonie w Aberdeen a wyniki tych testów od razu wpływały na rozwój następnych prototypów. Nowy samochód pancerny nazwano Commando a także później V-100. Był on napędzany silnikiem benzynowym Chrysler 361 (czyli o pojemności 361 cali sześciennych - około 5,9 litra) - takim samym jak ten który napędzał pierwsze wersje transportera M113. Napęd był przekazywany przez pięciobiegową skrzynię biegów na obie osie - identyczne z tymi używanymi przez ciężarówki z rodziny M35. W pojeździe zastosowano specjalistyczne opony o rozmiarze 14 x 20, które były przystosowane do pracy bez powietrza (po przebiciu). Koła napędzały ten pojazd również w wodzie - był on przystosowany do pływania bez przygotowania. Niektóre z prototypów od razu wysłano do testowania w warunkach wojny w Wietnamie.
Równocześnie prace nad prototypami cały czas trwały - wprowadzano kolejne modyfikacje takie jak wykonanie boków pojazdu z giętych płyt pancernych zamiast spawania ze soba dwóch płyt pod kątem. Wprowadzono dwuczęściowe drzwi boczne, a tylne drzwi przebudowano z jednoczęściowych na dwuczęściowe. Testowano też różne wieże uzbrojone w różnorodną broń, od karabinów maszynowych przez działka automatyczne aż do działa 90 mm.
Wariant wyposażony w wieżę T50, która mogła być uzbrojona w dwa karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm albo jeden karabin 7,62 mm i jeden 12,7 mm oznaczono XM706 i zaczęto kupować go dla sił zbrojnych (armii) wietnamu południowego - ARVN. Juz podczas produkcji XM706 wprowadzono zmiany zwiekszające odporność kadłuba na pękanie - otwory błotników zmieniono z kanciastych na zaokrąglone i usunięto jeden wizjer i jeden otwór strzelniczy po każdej stronie predniej części kadłuba.
Dodatkowo wprowadzono takie zmiany jak zastąpienie płaskich pokryw włazów dla kierowcy i jego pomocnika wypukłymi a takze wprowadzenie dodatkowej osłony nad żaluzją górnej pokrywy silnika, która miała utrudniać atak przy pomocy koktajli Mołotowa. Tak zmodyfikowane pojazdy oznaczono XM706E1 a później standaryzowano jako M706. Przygotowano też oddzielny wariant pojazdu dla USAF, który był pozbawiony wieży a za to miał duży zamykany otwór w górnej części kadłuba i możliwość zamontowania do 5 karabinów maszynowych i innego uzbrojenia. Ten z kolei był oznaczony XM706E2 i był przeznaczony do ochrony baz lotniczych. Jeszcze inne wersje V-100 uzbrojone w różnorodną broń produkowano na eksport i dla policji.
Moj model M706 przedstawia maszynę używaną przez USAF do ochrony baz lotniczych w Wietnamie. Jest on wyposażony w dwa karabiny maszynowe M60 i eksperymentalny automatyczny granatnik 40mm typu XM174. Ten i inne szczegóły wyposażenia oparłem na wspomnieniach weterana USAF z Wietnamu, który podczas swojej służby używał takiego pojazdu.
| Długość: | 5690 mm |
| Wysokość: | 1930 mm |
| Szerokość: | 1867 mm |
| Masa służbowa: | 7370 kg |
| Uzbrojenie: | Do 5 karabinów maszynowych lub granatników automatycznych |
| Opancerzenie kadłub: | od 6,4 mm (boki) do 9,5mm (przód, podłoga) |
| Napęd: | Silnik benzynowy Chrysler 75M; 8 cylindrowy, widlasty, czterosuwowy; |
| Moc (całkowita): | 140 kW @ 4000 obr/min. |
| Moment obrotowy: | 440 Nm @ 2400 obr/min. |
| Zapas paliwa: | 300 L |
| Przekładnia: | New Process 540, 5 biegów do przodu (2 do 5 zsynchronizowane), 1 wsteczny |
| Zawieszenie: | Resory piórowe |
| Prędkość (na drodze): | 100 km/h |
| Zasięg: | 640 km |
| Głębokość brodzenia: | Pływa bez przygotowania |
| Pokonywanie rowów: | 0,46 m |
| Przeszkody pionowe: | 0,61 m |
| Załoga: | 4 osoby |
