Wirtualne Muzeum Wojny w Wietnamie

M110 Haubica samobieżna 203 mm

English version

Miniatura odsyła do pełnowymiarowego obrazu

M-110
M-110
M-110
M-110
M-110
M-110
M-110
M-110

Historia rozwoju konstrukcji

Haubica samobieżna M110 weszła do służby w roku 1963. Była wtedy najcięższą samobieżną jednostką broni artyleryjskiej w armii USA. Zastąpiła w służbie inne haubice samobieżne kalibru 203 mm: M43 i M55 Historia samej haubicy sięga czasów I Wojny Światowej, gdzie w Wielkiej Brytanii powstała Haubica 8 cali (dokładnie 203,2 mm) później wyeksportowana do Stanów Zjednoczonych, używana w czasach drugiej wojny światowej w wersji ciągnionej.

W 1956 roku US Army rozpoczęła rozwój nowej konstrukcji, wymagano od niej między innymi możliwości transportu powietrznego. firma Pacific Car&Foundry przedstawiła szereg prototypów dział samobieżnych 155 mm, 175 mm i haubic 203 mm. W rezultacie prób zdecydowano się wprowadzić do produkcji działo samobieżne 175 mm jako M107, haubice samobieżną jako M110 i wóz zabezpieczenia technicznego M578 - wszystkie te konstrukcje na tym samym podwoziu i ze znaczną unifikacją częsci.

Haubice samobieżne M110 działają zwykle jako artyleria dywizyjna. Każdy pojazd typu M110 operuje razem z pojazdem amunicyjnym, w tej roli występuje zwykle M548. Załoga takiego zespołu składa się z 13 osób, w tym 2 kierowców. Pięć osób przenoszonych jest na M110 razem z dwoma pociskami gotowymi do użycia, reszta zespołu i amunicji przenoszona jest na M548.

M110 wyposażony jest w hydraulicznie wysuwany lemiesz z tyłu kadłuba, który mocuje pojazd do ziemi i przejmuje siły pochodzące od odrzutu działa. Systemy hydrauliczne są na M110 rozbudowane, oprócz ustawiania działa i wysuwania lemiesza zapewniają też podnoszenie i ładowanie pocisków i ładunków miotajacych do komory haubicy.

W Wietnamie haubice M110 cieszyły się dobra opinią, głównie ze względu na bardzo dobrą dokładność z którą pociski mogły być dostarczane na cel. Cenna była też możliwość szybkiej wymiany uzbrojenia z haubicy 230mm na działo 175mm i z powrotem, w zależności od bieżącej potrzeby (dokładność i siła ognia kontra zasięg).

opis budowy modelu

Parametry techniczne haubicy samobieżnej M110

Długość (bez działa): 6459 mm
Długość (z działem): 7479 mm
Wysokość: 2936 mm
Szerokość: 3150 mm
Masa służbowa: 26 500 kg
Uzbrojenie główne: Haubica 8'' (203 mm) M2A2 na łożu M158
Uzbrojenie pomocniczne: brak
Opancerzenie kadłub: Spawana płyta stalowa 12,7 mm
Napęd: Ośmiocylindrowy, dwusuwowy widlasty turbodoładowany silnik wysokoprężny General Motors 8V71T
Moc (całkowita/dostępna): 302 kW / 257,3 kW przy 2300 obr/min
Moment obrotowy: 1328,9 Nm przy 1700 obr/min / 1213,6 Nm przy 1600 obr/min
Zapas paliwa: 1100 L
Przekładnia: Allison XTG-411-2A, 4 zakresy w przód, 2 wsteczne
Zawieszenie: drążki skrętne, hydraulicznie blokowane do strzelania
Prędkość (na drodze): 55 km/h
Zasięg: 720 km
Głębokość brodzenia: 1,1 m
Pokonywanie rowów: 2,1 m
Przeszkody pionowe: 1 m
Załoga: 13 osób, z tego 8 w pojeździe pomocniczym (M548)

Bibliografia:

afvdb.50megs.com/usa/8insphm110.html

www.landscaper.net/theguns.htm

www.landscaper.net/bigguns.htm

milveh.tripod.com/Pictures/postww2/M110/index.htm

---

strona główna