W latach 60. XX wieku Armia Stanów Zjednoczonych (US Army) intensywnie wykorzystywała śmigłowce transportowe Bell UH-1 Iroquois/Huey - Model 204 i 205 podczas Wojny w Wietnamie. Szybko jednak okazało się, że potrzebne są dedykowane, silnie uzbrojone śmigłowcowe uderzeniowe — nie tylko do eskorty, ale też do bezpośredniego ataku na siły wroga.
Firma Bell Helicopter na własną rękę rozpoczęła prace nad śmigłowcem szturmowym, oznaczonym jako Model 209, bazując podzespołach sprawdzonego śmigłowca UH-1. Główne założenia nowego projektu to: wąski kadłub, siedzenia w układzie tandem (pilot z tyłu, operator uzbrojenia z przodu), wysoka mobilność i duża siła ognia. Z UH-1 wykorzystano między innymi silnik Lycoming T53, wirnik i przekładnię główną i belkę i wirnik ogonowy. Przyspieszyło to rozwój kostrukcji i uprościło logistykę.
Pierwszy prototyp Modelu 209 oblatano 7 września 1965 r. Śmigłowiec od razu wykazał doskonałe właściwości lotne i spełniał wymogi armii w zakresie uzbrojenia oraz ochrony. W 1966 r., po szybkim procesie testowania, armia USA przyjęła zmodyfikowany Model 209 pod nazwą AH-1G HueyCobra. Oznaczenie to sugerowało zmodyfikowany śmigłowiec blisko spokrewniony z Hueyem, podczas kiedy praktycznie była to zupełnie nowa konstrukcja.
Pierwsze AH-1G trafiły do Wietnamu w 1967 roku. Sprawdziły się one doskonale jako maszyny wsparcia ogniowego dla oddziałów na ziemi i eskorty dla śmigłowców transportowych. Cobra szybko zyskała reputację groźnej i niezawodnej broni – zapewniając wojskom naziemnym istotną przewagę nad siłami komunistycznymi.
Początkowo Cobry były uzbrojone w jeden lub dwa sześciolufowe karabiny maszynowe M134 kalibru 7,62mm (Minigun). Teoretycznie w wieżyczce typu M28 jeden albo oba Miniguny mogły być wymienione na 40 mm automatyczny granatnik M129 kalibru 40mm. W praktyce znalezienie "prawego" granatnika było niemożliwe, dlatego spotykano tylko kombinację dwóch Minigunów albo jednego Miniguna i jednego granatnika (po lewej stronie). Dodatkowo pod skrzydłami można było podwiesić 7- albo 19-rurowe wyrzutnie niekierowanych pocisków rakietowych FFAR, albo zasobniki M18 z dodatkowymi Minigunami. Wyposażenie oddziałów komunistycznych w najcięższe karabiny maszynnowe (określane przez Amerykanów jako kaliber .51) zwiekszyło zagrożenie dla Cobr i stworzyło konieczność uzbrojenia ich w broń dalekiego zasięgu. W tym celu opracowano system uzbrojenia M35 z sześciolufowym działkiem M195 kalibru 20mm (skrócona wersja działka M61 Vulcan), które umożliwiało walke z ciężkimi karabinami maszynowymi nieprzyjaciela.
Mój model śmigłowca AH-1G Cobra przedstawia maszynę o numerze seryjnym 69-16442. Numer ten kojarzył się żołnierzom z popularnym w tym czasie samochodem sportowym Oldsmobile 4-4-2. W związku z tym śmigłowiec otrzymał nazwę własną "Dr. Oldsmobile" i narysowano na nim emblemat przedstawiającu Doktora we własnej osobie, skopiowany z reklamy samochodu. Śmigłowiec był uzbrojony w trzy siedmiolufowe wyrzutnie (oznaczone jako XM158) rakiet FFAR kalibru 70mm, wieżyczkę M28 z granatnikiem po lewej stronie i Minigunem po prawej stronie i dodatkowo w system uzbrojenia M35 z działkiem 20mm. Śmigłowiec służył w Kompanii D 227 Batalionu Śmigłowców Uderzeniowych i w malowaniu tej jednostki jest pokazany. Kompania D w listopadzie 1970 roku została przemianowana na kompanię (ang. Troop) E pierwszego szwadronu 9 pułku kawalerii i wtedy w poazanej przeze mnie maszynie zmieniono malowanie (zamiast rzymskiej VIII na obudowie przekładni głównej namalowano żółtą gwiazdę, będącą oznaką tej jednostki).
| Długość całkowita: | 16 146 mm |
| Długość (kadłub): | 13 540 mm |
| Wysokość: | 4 110 mm |
| Średnica wirnika głównego: | 13 411 mm |
| Masa własna: | 2 635 kg |
| Masa maksymalna: | 4 309 kg |
| Napęd: | Silnik turbowałowy Lycoming T53-L-13 o mocy 820 kW |
| Uzbrojenie: | Wieżyczka M28 z dwoma karabinami maszynowymi M134 kalibru 7,62mm albo jeden karabi maszynowy M134 i jeden automatyczny granatnik M129 kalibru 40mm. Alternatywnie wieżyczka TAT-102 z jednym karabinem maszynowym M134 kalibru 7,62 mm. Dodatkowo cztery punkty podwieszenia uzbrojenia takiego jak zasobniki z niekierowanymi pociskami rakietowymi i zasobniki strzeleckie |
| Zasięg: | 574 km |
| Prędkość maksymalna: | 227 km/h |
| Załoga: | 2 ludzi (pilot i operator uzbrojenia) |
